2023 : GENEL SEÇİMLERE KOŞAR ADIM
Kıymetli dostlarım;
Dikkat ettiyseniz, uzun süredir düzenli yazı yazamıyorum.
Hayat konforumu ciddi şekilde sarsan sağlık sorunlarım var.
Beşeri hayatın tabii seyridir bu.
Doğduk, yaşadık, sonunda öleceğiz.
Bu sağlık sorunları, ölümün nişanesidir elbet.
Dünya'ya kazık kakmaya geldiğini düşünenlerden değiliz.
Fani hayatın zevaline inananlardanız.
Bizim düsturumuz bellidir;
Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için yaşarız,
Yarın ölecekmiş gibi uhraya hazırlık yaparız.
Bu dengeyi kuran, kazançtadır, kaybeden aldanmıştır.
İşte bu babdan olmak üzere, yarın ölecek olsak bile, bugün hakikati haykırmak ödevimizdir.
Yaptığı her amel ve işten hesap vakti sorgulanacağının ayırdında olmayanlar, zarardadır, ziyandadır.
Dünyevi hırs ve egolarını tatmin gereği olarak, zillete bulaşanlar, bedelini hem Dünya'da, hem uhra'da ödeyeceklerdir.
Buna hiç şüphe yoktur.
Bütün mevcudiyetini bu Dünya'dan ibaret sayanlara sözüm yok benim.
Onlar diledikleri gibi amel edebilirler.
Onlara bir eleştirimde yok.
Ancak,
Bu dünya hayatını bir imtihan yeri olarak görenler, iman ettikleri gibi yaşamak zorundadırlar.
Yoksa yaşadıkları yolun sonunun gayya kuyusu olduğunu hatırlatmak vaciptir onlara.
Dünkü yazımda siyasi tercihimi çok vazıh ve sarahatlice açıkladım.
Aslında buna ilave edeceğim çok fazla bir şey yoktur.
Akıl baliğ olan ya da buluğ çağına eren her adem oğlunun siyasi eğilimlerini belirleyen birçok parametre vardır.
Çok ilkel klan topluluklarda en önde gelen tercih, hayatta kalabilmek için, doyma ihtiyacıdır.
O toplulukların doyma ihtiyacından öte tercihi yoktur.
Karınları ya da rahmetli babamın dediği gibi "çötereleri" doydu mu, ateşin etrafında gulu gulu dansı yaparlar.
Daha ileri, daha gelişmiş toplumlarda karınların doymasından öte beklentilerde olur.
Sosyal, dini, felsefi beklentiler de olur.
Hani demem o ki,
Gelişmiş toplumlarda insanlar tek parametre ile siyasi tercihte bulunmazlar.
Gelişmiş toplum tercihi, hedefi sadece işkembesini doyurmaktan ibaret olan ilkel kabile toplumu gibi davranmaz.
Türkiye'deki siyasi muhalefetin önümüze koyduğu yegane siyasi argüman "Hayat pahalılığıdır"
Böylece bize ilkel kabile toplumu muamelesi çekiliyor.
Sanki sadece derdimiz yüksek enflasyonmuş gibi.
Bizim halbu ki başka dertlerimiz var.
Başka tasalarımız var.
Başka hayallerimiz var.
Yüksek enflasyon ne ki?
Gelir ve geçer.
Yarın unuturuz.
Geçmişte nice enflasyonlar yaşadık.
Karaborsadan üç katına, dört katına fiyatlarla ihtiyacımız olan ürünleri satın aldık.
Unuttuk gitti.
Dünya'nın şu anda 4 büyük süper gücünden birisi olan Almanya, öyle bir enflasyon yaşadı ki,
19 Kasım 1923'te 1 Amerikan doları 4.2 trilyon Alman Markına eşit hale geldi.
Yani bir tek adet Amerikan doları alabilmek için bir Alman, bir Tır dolusu mark vermek zorundaydı.
Almanya, bir yumurtaya 300 bin mark, bir ekmeğe 600 bin mark ödüyordu.
O Almanya yılmadı, mücadele etti, çalıştı.
Şimdi bir dünya devi.
Yeter ki bir vatanın olsun.
Gerisi kolay.
Bu millet, ayağında çarık dahi yokken kazandı milli mücadeleyi.
Bir vatana sahip oldu.
Kişi başı milli geliri 45 dolar idi.
Şimdi 10 bin dolar.
Vatan topraklarımız elimizden kayıp, gitmesin yeter ki.
Milli gelirimiz 30 bin dolarda olur, 40 bin dolarda olur.
Dünya'ya işkembemden açılmış gözlükle bakmadığım için, benim başka hayallerim var.
Ayasofya Camiini ilk ziyarete gittiğimde, daha 14 yaşlarındaydım.
Demek ki 55 sene önce.
İçeri bilet alarak girdim.
"Cami'ye biletle girmek"
Kafamda acayip sorular oluşturdu.
Tarih kitaplarında okumuştum ki,
Sultan Fatih, İstanbul'u fethettiğinde Ayasofya'yı camiye çevirmişti.
480 yılda cami olarak kullanılmıştı.
Şimdi niçin biletle giriliyordu?
Hüzün dolu duygularla hem İstanbul'a ve hem Ayasofya'ya veda etmiştim.
Gençlik yıllarımızda ise "Ayasofya mutlaka açılacak" sloganları ile yetiştik.
Şükürler olsun ki,
Dünya gözü ile Ayasofya'nın yeniden ibadete açıldığını gördüm.
Benim için enflasyondan yüzde bin beş yüz daha önemlidir Ayasofya.
Sadece Ayasofya'nın ibadete açılması, benim oyumun rengini belirler arkadaş.
Yılda yüz tane ekmek noksan yiyeyim, benim Ayasofya'm özgür olsun.
Arkasından başka özgürlükler gelecektir.
Benim siyasi tercimi tek başına etkileyecek tarihi bir karar daha var.
Taksim Camii Şerifi.
Taksim'e cami yapma fikri, rahmetli Necmettin Erbakan'ın partisinin kapatılma nedenidir.
Şimdi Taksim Camii bütün ihtişamı ile orada duruyor işte.
Taksim Camii, bir zihniyetin sırtüstü tuş olmasıdır.
Ben nasıl siyasi tercihimi bu iradeden yana kullanmayayım?
Taksim'e cami, Bizans'ın tekrar fethidir.
Yapanlara helal olsun.
Benim oyumda onlara helal olsun.
Benim siyasi tercihimi netleştiren daha yüzlerce icraat var.
Her biri kendi başına, tek başına oy verme nedenidir.
Önümüzdeki 5 yılda daha neler neler olacak.
Türkiye, kabuğunu sırttı attı.
Bir 5 yıl daha Reis'e vermek, vatanseverliğin gereğidir.
Verin bu desteği.
Vallahi pişman olmayacaksınız.